Miracles in Contact

Platform voor Een cursus in wonderen

cursusboekwebheader copy trans

In het nu-geheugen:
 
Kenneth Wapnick was een van de drie centrale personen die aan de wieg stonden van Een cursus in wonderen. Het dictaat van Jezus werd opgeschreven door Helen Schucman, met hulp van haar collega Bill Thetford. Toen de Cursus klaar was, raakte Kenneth erbij betrokken. Hij hielp met het redigeren, het indelen in hoofdstukken en paragrafen en veel meer. Hij legde de Cursus uit aan Helen, al was zij de scribent. Hij werd een levenslange vriend en begeleidde haar liefdevol tot aan haar dood. In zijn boek ‘Een leven geen geluk’ vertelt hij veel over de begintijd en het ontstaan van de Cursus.
Kenneth werd medeoprichter en voorzitter van de Foundation for A Course in Miracles (FACIM) en bestuurder en hoofd van het dagelijks bestuur van de Foundation for Inner Peace (FIP). Kenneth begeleidde alle tot nu toe 24 vertalingen van de Cursus, waardoor die nu wereldwijd door 93% van de bevolking in de eigen taal bestudeerd kan worden. 
Vanuit zijn ‘Foundation for a Course in Miracles’ gaf Kenneth Wapnick talloze lezingen en workshops. Hij had maar weinig slaap nodig en schreef ’s nachts boeken over de Cursus. Zijn erfgoed is groot. Op www.facim.org zijn talloze boeken, dvd’s, cd’s en mp3’s te bestellen waarin en waarop het gedachtegoed van de Cursus glashelder wordt uitgelegd, met veel humor, mildheid en vriendelijkheid, maar zonder compromis. 
 
Een Amerikaanse student van Een cursus in wonderen schreef over Kenneth Wapnick: 'In onze ogen is Kenneth een levend voorbeeld van iemand die het verzoek dat Jezus in het werkboek doet heeft beantwoord:" Want dit alleen heb ik nodig: dat jij de woorden zult horen die ik spreek en ze aan de wereld geeft. Jij bent mijn stem, mijn ogen, mijn voeten, mijn handen waarmee ik de wereld verlos. (WdI.hV.In.9:2-3)
 
 
Op 27 december 2013 legde deze gevorderde leraar van God zijn lichaam af. De dankbaarheid van zijn leerlingen is overstelpend; het is ongelooflijk hoeveel hij voor velen heeft betekend. 
 
Elke dag een paar
Na het overlijden van Kenneth Wapnick verschenen honderden dankbetuigingen in het laatste nummer van Wapnicks nieuwsbrief ‘The Lighthouse’. Je kunt ze ook in volledige versie online lezen op www.facim.org. Stichting Miracles in Contact heeft deze Engelstalige dankzeggingen uit de nieuwbrief door Wouter Middeldorp en Renée Timmers laten vertalen.
Het is natuurlijk ondoenlijk om al deze dank in een keer tot je te nemen. Maar bij het vertalen merkte Wouter hoe goed het doet om er elke dag een paar te lezen. Niet alleen krijg je hierdoor een almaar groeiende waardering voor deze ‘leraar der leraren’, die ongelooflijk veel voor Cursusstudenten heeft betekend, je merkt ook dat je al lezend in die dank deelt. Want zoals de Cursus zegt: ‘Liefde kan niet ver verwijderd zijn van een dankbaar hart.’ (zie: H23.4:6)
  
De dankbetuigingen
Van al mijn herinneringen aan Ken uit de afgelopen 25 jaar is dit de meest dierbare. In de herfst van 2012 vroeg ik hem: “Wat hoor je mij nu werkelijk zeggen?” Hij antwoordde: “Je bent bang om de volgende stap te zetten en je bent vreselijk bang voor een leven zonder Ben” (mijn 60-jarige echtgenoot). En hij voegde eraan toe: “Ik zal je helpen.” Later stelde ik hem in een brief de vraag: “Wie is de Ken die me zal helpen?” Hij schreef terug: “Wie anders kan dat zijn dan het Zelf dat wij delen? Maar dat wist je, gekkie. Je was me alleen maar aan het uittesten.” Met diepe dankbaarheid,
Allison Hughes
 
Ik zag Ken als de gezondste, vriendelijkste en meest functionele mens die ik ooit had ontmoet… De enige manier waarop ik zonder paniek met hem samen kon zijn was als we samen musiceerden. Ik werd zijn leraar in noten en ritme en hij werd mijn Leraar in Waarheid. In 1997 begon mijn langdurige (15 jaar) gang door mijn persoonlijke ‘donkere dal’. Ken hield mijn hand vast en hielp me de hele weg lang, zelfs als ik twijfelde of ik zijn hulp wel wilde… De laatste jaren hadden we minder frequent contact in de vorm, maar hij raakte steeds meer geïntegreerd met mijn Innerlijke Leraar. In mijn gedachten sprak ik elke dag met hem en ik voelde zijn voortdurende aanwezigheid en leiding. Nu zijn lichaam niet meer beschikbaar is, is zijn Innerlijke Hulp nog steeds aanwezig en voor mijn gevoel zelfs sterker. Ken is de belangrijkste en meest invloedrijke persoon in mijn droom en ik ben hem eeuwig dankbaar. De enige manier om hem te danken is door het te delen.
Nancy Blum