Trauma betekent wond in het Grieks. Vanuit de Cursus zou je trauma kunnen omschrijven als ‘de illusie van verwonding’. Een illusie die echter vaak als heel echt wordt beleefd. Weet hebben van de illusie, wil nog niet zeggen dat de illusie ook wegvalt op ervaringsniveau. Daar is voor velen vaak (eerst) iets anders voor nodig. In mijn eigen ervaring en in mijn werk heb ik gemerkt dat de snelweg naar vergeving daarmee soms juist een omweg bleek te zijn. In deze ochtend wil ik het dan ook hebben over de plek van voelen in vergevingswerk. Zodat vergeving niet bij weten met het hoofd blijft, een bypass, maar ook echt doorleefde ervaring wordt.

Hoe kunnen lichaamsgerichte trauma psychologie en non-duaal gedachtegoed elkaar versterken richting een lichtere manier van leven?

Van weten, naar voelen, naar wéten.